PTFE વાયર અને કેબલ બનાવવા માટે યોગ્ય સાધનો જરૂરી છે.હાલમાં, ત્યાં મુખ્યત્વે બે પ્રકાર છે: સ્ક્રુ સળિયા દ્વારા સંચાલિત યાંત્રિક પ્રકાર અને હાઇડ્રોલિક દબાણ દ્વારા સંચાલિત હાઇડ્રોલિક પ્રકાર, આ બે પ્રકારના દરેકમાં ફાયદા અને ગેરફાયદા છે.
પીટીએફઇ એ એક પ્લાસ્ટિક છે જેની પ્રક્રિયા કરવી લગભગ મુશ્કેલ છે, તેથી સાધનો મહત્વપૂર્ણ છે.જો તમારે MIL-ગ્રેડ PTFE એક્સટ્રુઝન લાઇન્સ, જેમ કે RG178, RG179, RG316, RG142, G401, RG402, RG405, વગેરેનું ઉત્પાદન કરવું જ જોઈએ, તો યોગ્ય સાધનો આવશ્યક છે.હાલમાં, વિશ્વમાં મુખ્યત્વે બે પ્રકાર છે: સ્ક્રુ સળિયા દ્વારા સંચાલિત યાંત્રિક પ્રકાર અને હાઇડ્રોલિક દબાણ દ્વારા સંચાલિત હાઇડ્રોલિક પ્રકાર;બજારમાં બે પ્રકારના પીટીએફઇ પુશર્સ દરેકના ફાયદા અને ગેરફાયદા છે:

(1) સ્ક્રૂ પુશ
આ હાલમાં સૌથી સામાન્ય છે.સ્ક્રુને સ્લાઇડિંગ સ્ક્રૂ અને બોલ સ્ક્રૂમાં પણ વિભાજિત કરવામાં આવે છે.જો તમે કોક્સિયલ કેબલ બનાવવા માંગતા હો, કારણ કે સ્લાઇડિંગ સ્ક્રૂમાં ઓછી-સ્પીડ ક્રોલિંગનો જીવલેણ ગેરલાભ છે, દબાણ અસ્થિર છે, અને તેની ભલામણ કરવામાં આવતી નથી.બોલ સ્ક્રૂમાં આ સમસ્યા નથી, પરંતુ કારણ કે બોલ સંપર્ક વિસ્તાર મર્યાદિત છે, મોટા દબાણ હેઠળ ગંભીર વસ્ત્રોના જીવનની સમસ્યા છે.આ રીત મોટા કમ્પ્રેશન રેશિયોની પદ્ધતિ માટે યોગ્ય નથી, એટલે કે, વાયર બનાવતી વખતે, ખાસ કરીને મોટી લંબાઈ માટે પાતળી-દિવાલોવાળી લાઇન તેના પર વધુ સારી છે!સ્ક્રુની લંબાઈ અને ચોકસાઈની મર્યાદાને કારણે (અને અન્ય પ્રતિબંધો જેમ કે મેન્ડ્રેલ્સ), પુશરની લંબાઈ લાંબી નથી.હાલમાં, સૌથી સામાન્ય 1.5 મીટર લાગે છે!ફાયદા: ક્રોલિંગ અને ઉચ્ચ દબાણના ઘર્ષણની સમસ્યાને ટાળવાના સંજોગોમાં, સ્ક્રુમાં સ્થિર ટ્રાન્સમિશન અને ઓછી કિંમતના ફાયદા છે, જે હાલમાં ઘરેલું પીટીએફઇ સાધનોની મુખ્ય પદ્ધતિ છે.દબાણ કરવાની દિશા મુખ્યત્વે ઉપરની તરફ ઊભી હોય છે, અને કેટલીક આડી રીતે બનાવવામાં આવે છે.નરમ મોં સાથે સ્વ-સારાંશ: [ઘરેલું ઉત્પાદન યાંત્રિક છે, પ્રમાણમાં પરિપક્વ છે, પરંતુ કારણ કે તે ખુલ્લું-લૂપ અને અનિયંત્રિત છે, સિદ્ધાંતો અને વાસ્તવિક સાધનોનું માળખું ખૂબ જૂનું છે, મૂળભૂત રીતે 30-40 વર્ષ પહેલાંની જૂની રચનામાં ગેરફાયદા છે. ઓછું દબાણ બળ (10-20T), ઓછી કાર્યક્ષમતા, ધીમી ગતિ, ટૂંકી ઉત્પાદન લંબાઈ અને સ્ક્રુ સળિયાના ધીમે ધીમે પહેરવાથી VSWR પર નોંધપાત્ર અસર પડશે.ફાયદો એ છે કે કિંમત ઓછી છે.

(2) હાઇડ્રોલિક દબાણ
યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં JENNINGS દ્વારા રજૂ કરાયેલ પદ્ધતિ સ્થિર પુશિંગ સ્પીડ હાંસલ કરવા માટે ચોક્કસ હાઇડ્રોલિક પ્રવાહ નિયંત્રણ પ્રાપ્ત કરવા માટે ડિજિટલી નિયંત્રિત પ્રમાણસર વાલ્વનો ઉપયોગ કરે છે.કારણ કે હાઇડ્રોલિક પદ્ધતિનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે, દબાણ બળ ખૂબ મોટું છે અને તે 100 ટનના સ્તર સુધી પહોંચી શકે છે.આ રીતે, મોટા સંકોચન ગુણોત્તર વાયર પ્રાપ્ત કરવા માટે સરળ છે, અને કારણ કે આડા દબાણનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે, સિલિન્ડરને ખૂબ લાંબુ બનાવી શકાય છે (108 ઇંચ = 2.7 મીટર સુધી), કારણ કે સિન્ટરિંગ ભાગ આગળના ટ્રેક્શન ફ્યુમિગેશનનો ઉપયોગ કરે છે, તેથી ઝડપ એક્સ્ટ્ર્યુઝન અને સિન્ટરિંગ ઝડપી!ઉચ્ચ ઉત્પાદકતા.ગેરફાયદા: કારણ કે સ્થાનિકીકરણ પ્રાપ્ત થયું નથી, મશીનની કિંમત ઊંચી છે!વધુમાં, હાઇડ્રોલિક દબાણની જાળવણી પણ મુશ્કેલીકારક છે.જો તે સારી રીતે કરવામાં નહીં આવે, તો તેલ લીકેજની સમસ્યા હશે.હું આશા રાખું છું કે ઘરેલું ઉપકરણોના ઉત્પાદકો આ સંદર્ભમાં પ્રગતિ કરશે.નરમ મોં સાથે સ્વ-સારાંશ: [વિદેશી મૂળભૂત રીતે હાઇડ્રોલિક છે, કારણ કે બંધ-લૂપ નિયંત્રણનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે, અને હાઇડ્રોલિક બળ મોટું છે (100T સુધી), તેથી ઉત્પાદન કાર્યક્ષમતા ઊંચી છે અને ઉત્પાદન લંબાઈ લાંબી છે (3-4 વખત), અને ગુણવત્તા સ્થિર છે (જેમ કે વાયર વ્યાસની વધઘટ, VSWR ઇન્ડેક્સ, વગેરે) અને તે સંપૂર્ણ રીતે કોમ્પ્યુટર નિયંત્રિત છે, જે આધુનિક ઉત્પાદન માટે સારી પસંદગી છે!
(3) ઇલેક્ટ્રો-હાઇડ્રોલિક ડ્રાઇવ
આ હાલમાં સૌથી અદ્યતન ટેકનોલોજી છે, અને તે હાઇડ્રોલિક્સની વિકાસની દિશા પણ છે.તેમાં મોટા હાઇડ્રોલિક થ્રસ્ટ અને સ્ક્રુ સળિયાના સ્થિર ટ્રાન્સમિશનના ફાયદા પણ છે.તે હાલમાં PTFE પુશર્સ પર લાગુ કરવામાં આવ્યું નથી, પરંતુ તે માત્ર કેટલાક ઉચ્ચ-અંતના લશ્કરી સાધનો પર લાગુ થવાનું શરૂ થયું છે.
પોસ્ટ સમય: જુલાઈ-10-2018